ژن

هی فلانی!
زندگی شاید همین باشد
یک فریب ساده و کوچک
آن هم از دست عزیزی که زندگی را
جز برای او
و جز با او نمی خواهی
گر مرا شناختی
آرام بیا!
و بی صدا برو!
اینجا تنها مکانِ امنِ من است.

..........

این روزها خسته ام
باور دارم بودن را اما
تن ندادم به هر ذلتی
پای فرار می خواهم
اما
زندانی ام در بودن
می نویسم
تا نپوسم
در کنج دلتنگی
اگر شناختی مرا
بی صدا بیا و برو
این تنها مکان امن من است
که با چنگ و دندان
حفظش کرده ام.